Instagram: October 02, 2019 at 08:05PM

Ik ben niet perfect. Sterker nog: Ik ben zeer imperfect. Al zolang ik me kan herinneren ben ik verlegen en minder sociaal. Groepen mensen vind ik eng. Sociale verplichtingen kunnen me veel energie kosten. Maar hier op Instagram ben ik open, lijk ik soms een echte social butterfly (tenminste dat hoor ik van mensen). Niks is minder waar dus. Maar het is geen spel dat ik speel. Het is een kant van mij die ik fijn vind. Mij vanachter een beeldscherm sterker en stoerder voor kunnen doen dan ik ben. Me beter (en vooral eerlijker) uitdrukken op papier dan in persoon.

Vorige week was ik aan het werk. Ik was ‘op locatie’ om een training te geven. Rond lunchtijd komt het ter sprake dat ik moest kolven. Vervolgens vraagt iemand me daarnaar en vertel ik dat ik een heel mooi dochtertje heb gekregen, met de naam Else. Haar collega zegt vervolgens dat ik nog een naam om mijn pols heb. Dus dat ze ons twee kindje is?! Naar waarheid vertel ik dat we ook een zoontje hebben maar dat die is overleden. De mensen die ik de training geef schrikken. Maar vervolgens stellen ze fijne vragen én gaan ze er heel mooi mee om. Het doet me goed, praten over Tijn op een ontspannen manier. Want dit is het scenario waar ik elke keer als ik naar een (potentiële) klant toe ga tegenop zie.

Hier op Instagram praat ik graag over Tijn, praat ik veel over Tijn. Ook over mijn angsten en de liefde voor Else praat ik geregeld. In het echt… Misschien iets minder. Sowieso minder gemakkelijk. Ik wil mensen niet verlegen maken. Jammer eigenlijk. Want daardoor laat ik dus een deel van mezelf niet zien. En daarom verschuil ik me graag achter dit beeldschermpje en typ ik de sterren van de hemel (ofzoiets). Omdat het soms makkelijker is dan in real life…

Geef een reactie