Instagram: July 13, 2019 at 09:25PM

Het ene moment ben je de toekomst, het volgende moment ben je het verleden. Een koffertje met herinneringen… Toen we eind 2017 erachter kwamen dat ik zwanger was kon ik mijn geluk niet op. Mijn grootste wens zou uitkomen. Ik werd moeder. Blablabla. Dit verhaal kennen jullie wel. Ik heb het volgens mij al duizend keer verteld. Waarom? Omdat het elke dag wel een keer door mijn hoofd schiet. Een “Wat had moeten zijn en wat we altijd zullen missen” scenario. De ene dag is het één seconde, de andere dag denk ik er uren aan. Deze week was het weer wat langer dan. Want morgen is het 14 juli.

Vorig jaar was ik uitgerekend op 14 juli. Ik leefde vanaf december 2017 met een groot kruis in mijn agenda. Vanaf 14 juli zou mijn leven, ons leven, heel anders zijn. Het leven liep alleen anders en veranderde op 10 april 2018. Tijn werd te vroeg geboren en overleed. De dag waar ik zo naar uitkeek ‘verdween’. Dat grote kruis kon uit de agenda. Zaterdag 14 juli zou er een als alle anderen zijn. Gelukkig hadden we die dag familieweekend en maakten we die dag een ballonvaart. Dat was prachtig. We voeren over de begraafplaats waar Tijn begraven ligt. Dat kan geen toeval zijn. Het was een bijzondere dag.

Morgen is het weer 14 juli. Ik heb dit keer geen kruis in mijn agenda. Dat had ik op 20 april en dit keer kon ik er gebruik van maken want Else was toen bij ons. Is nu nog steeds bij ons. Gelukkig. En toch… Blijft 14 juli een rare datum voor me. Ik merk dat ik ermee bezig ben. Aan het denken wat had kunnen zijn. Maar ook wat er het afgelopen jaar is gebeurd. Dat ik ongeveer een jaar geleden zwanger werd van Else. Hoe zwaar het was. En vooral: dat het het waard was. Zaterdag 14 juli 2018 is de datum van onze kindjes.

En zondag 14 juli 2019? Ik ga met mijn beste vriendin bijkletsen. Het eerst meerdere uren zonder man en kind op pad. Raar. Maar gezellig. Tijn blijft in mijn gedachten. Zoals altijd 💙 📸: @marjonzijlstrafotografie

Geef een reactie