Instagram: May 07, 2019 at 08:34PM

Wanneer voel ik me weer normaal? En weet ik wel wanneer ik me normaal voel? Voel ik me überhaupt ooit weer normaal? Deze vragen gaan de laatste tijd vaak door mijn hoofd. Vandaag weer veel. Ik voel me nog steeds niet mezelf. Vraag me ook steeds vaker af of ik me ooit weer mezelf ga voelen. Wat ‘mezelf’ eigenlijk is, hoe dat dan voelt.
In november 2017 kwamen we erachter dat ik zwanger was. Vanaf dat moment voelde ik me bijzonder. Ik wilde al zó lang kinderen, mijn grootste wens ging in vervulling. Dat ik moe was en me niet geweldig voelde maakte me niet uit. Dit was wat ik wilde. Alles ging goed. De echo met 8 weken liet een kloppend hartje zien, net zoals met 12 weken. De 20 weken echo liet ook geen bijzonderheden zien. Dat ik veel last had van mijn onderbuik en -rug, dat zou bandenpijn zijn. Toen ik met 26+3 weken was bevallen van Tijn* kwam die pijn in een ander licht te staan. En mijn wereld stortte in. Mijn grootste droom was werkelijkheid geworden: ik had een kind gekregen. Maar ik kon mijn kind niet houden.

De maanden daarna heb ik besteed aan overleven. Aan doorgaan en Tijn in ons leven verweven. Mijn grootste droom, mijn kinderwens, werd niet minder. Alleen maar meer. Daan en ik zaten daarin gelukkig op één lijn. In augustus bleek ik weer zwanger. Mijn laatste menstruatie was op de uitgerekende datum van Tijn. Deze tweede zwangerschap was heel anders. Veel echos, medische indicatie, angst. Ik was me er continu van bewust wat fout kon gaan. Zo prima als ik me lichamelijk voelde, zo vreselijk voelde ik mij mentaal. Vervolgens bleek ik een funnel te hebben, moest ik rust houden, bleek de funnel ineens veel erger, lag ik twee weken in het MMC, leek ‘t stabiel… Wat een achtbaan. Else werd met 37+4 geboren en was perfect gezond. Alles is goed. Einde verhaal.

Maar in mijn hoofd niet. Ik begin nu pas anderhalf jaar te verwerken. Te beseffen hoe anders dit had kunnen eindigen. Te denken dat ik niet weet of ik dit nog een keer aan zou kunnen, mentaal of lichamelijk. Te voelen dat ik niet meer weet wie ik ben. Hoe ik me normaal voelde. Ik besef me dat ik me minder stabiel voel dan ik wil. Maar zijn dat kraamtranen? Is het rouw? Is het iets anders? I dunno…

Geef een reactie