Instagram: April 29, 2019 at 09:15PM

I think momlife suits me pretty good.

De vermoeidheid daarentegen… Die doet mijn gezicht geen wonderen. The perks of being 32, zullen we maar zeggen. Maar ik mag echt niet klagen. Meestal volgt na een ‘slechte’ wel een ‘goede’ nacht. En tijdens zo’n goede nacht laad ik mijn batterij dan weer (gedeeltelijk) op.
Verder doen we het rustig aan. Heel rustig aan. Ik schaam me er soms voor hoe weinig Else en ik doen. Maar het is zó fijn om lekker in bed of op de bank te knuffelen. Samen te zijn. Die momenten samen koester ik enorm. Ik weet dat ze nooit terugkomen. En ik zie d’r groeien, bij wijze van spreken. Er zit echt Pokon in mijn moedermelk.

Soms voel ik me wel eens schuldig tegenover Tijn*. Dat ik zo veel van Else geniet. Want als hij er was geweest, was Else er waarschijnlijk niet geweest. En ik kan me geen leven zonder haar meer voorstellen. Dat voelt zo dubbel. Zeker omdat dit een dochter is. Ik vind het heel bijzonder om een dochter te hebben. Maar ik vond (en vind) het ook mega bijzonder een zoon te hebben. Snappen jullie me nog? Eigenlijk besef ik me gewoon elke dag hoe gezegend we zijn. Dat ons meisje gezond bij ons is. Want het kan ook zo anders zijn.
Sorry, ik ben een beetje emo. Vandaag ben ik me weer goed bewust geworden van hoe kwetsbaar onze kleintjes zijn en hoe ontzettend dankbaar ik ben dat ons een gezond kindje gegeven is. Natuurlijk had ik Tijn* heel graag bij me gehad. Maar dit is ons pad en het is zoals het is ❤️

Geef een reactie