Instagram: April 01, 2019 at 07:57AM

Dag lieve Tijn*. Het is april, jouw maand. En toch ook weer niet helemaal. Want we weten zeker dat dit ook de maand van Kleine wordt. Het voelt dubbel. Fijn dat we jou een broertje of zusje gaan geven. Maar ook zwaar dat we jou moeten missen. Want dat voel ik de afgelopen dagen heel goed, meer dan ervoor. Anders.

De lente herinnert me aan ons afscheid van jou. De magnolia’s die in bloei stonden, de zon, het (iets) warmere weer. Jouw begrafenis was op een mooie dag. Die nacht regende het heel hard en ik voelde me zo schuldig. Schuldig dat jij in een mandje in de grond lag. Ik wilde je ophalen, weer bij ons hebben. Ik wist dat het niet kon maar mijn moedergevoel schreeuwde dat het niet klopte. Vreselijk.

En nu ik dit typ lopen de tranen over mijn gezicht. Herinneringen aan een klein jaar geleden en het voelt alsof het gisteren was. Ik ben benieuwd hoe het op 10 april gaat voelen. Want ik wil jouw leventje vieren, dankbaar zijn dat je bij ons was. Maar het lijkt me wel moeilijk. Ik wil dat je bij ons bént. Dat we geen afscheid van je hadden hoeven nemen. Dat je een jaar oud bent.
Dus lieve Tijn, april is een rare maand. Met een lach en een traan. En beide zijn voor jou. Want mama is onwijs trots op je. Ontzettend blij dat ze je heeft mogen leren kennen, heeft kunnen knuffelen, je geluidjes heeft gehoord. Maar mama is ook verdrietig dat je nu niet bij ons bent als bijna eenjarige. Dat je in onze harten leeft. We denken elke dag aan je en houden van je 💙 Dag lieve Tijn*. 📸: @momenten_van_afscheid

Geef een reactie