Instagram: March 04, 2019 at 08:01PM

Throwback naar toen Moos nog een heel klein Moosje was. Vorig jaar juli. Dit lieve beestje heeft me al zó veel gegeven. Liefde, frustratie, soms wat boosheid. Maar voornamelijk het eerste. Moos kwam in ons leven 3 maanden nadat ons eerste kindje overleed. Toen ik me alleen voelde, mijn (moeder)liefde niet kwijt kon. Ik wilde al veel langer een poes, een huisdier, maar Daan op dat moment niet. Na Tijns dood zag hij dat ik het nodig had om een huisdier om me heen te hebben. En toen was daar Moos… Alsof het zo moest zijn.

Op dit moment ben ik ook weer heel blij met Moos. Het is niet zo stil thuis. Als ik met migraine op bed lig, ligt ze aan het voeteneind. Ze loopt rond als ik op de bank zit. Ze is hier in huis. Vreemd genoeg voel ik me namelijk best alleen. Terwijl het mensje in mijn buik toch duidelijk aanwezig is. Maar het duurt te lang, het lijkt zo ver weg. Ik kan het pas accepteren als Kleine in onze armen ligt. Als Daan en ik ons tweede kindje gezond hebben verwelkomd. En als Moosje niet meer de enige herriemaker hier in huis is. Lieve Kleine, ik ben er klaar voor! Je bent meer dan welkom ❤️

Geef een reactie