IG-post January 29, 2019 at 03:03PM

Hoe is het om in het ziekenhuis te liggen met 28+3 weken zwangerschap? Hoe voelt het nu écht?
Heel eerlijk… Het voelt tot nu toe alsof ik m’n kop in het zand steek. Alsof ik de ergste angst niet laat binnenkomen. Ik houd vast aan het idee dat het voor een baby minder erg is om met 28 weken te worden geboren dan 26 weken. Want die 26, dat blijft toch mijn referentiekader. Mijn sick and twisted kader. Tijn* was 36 cm en 1010 gram. Voor mij zijn normale baby’s nu die grootte (rare term, want er is niks groot aan). Ik houd me vast aan de gedachte dat dit kindje betere kansen heeft dan Tijn. Terwijl 28 weken natuurlijk nog veel te vroeg zou zijn om bij te bevallen. Maar dat komt niet helemaal binnen. En daar schrik ik wel van.

Daarnaast wil ik aan de ene kant al het zekere voor het onzekere nemen en het liefst niet meer mijn bed uitkomen. Anderzijds merk ik dat ik wil opzoeken hoe ver ik kan gaan. Of de verkorting van mijn cervix een trigger heeft. Of ik het kan uitlokken. En zo ja, wat er dan gebeurt. Is dat raar? Ben ik heel vreemd als ik dit zeg? Ik weet het even niet meer. Hier liggen voelt surrealistisch. Na het overlijden van Tijn had ik dat ook, ‘t gevoel dat je naar een film kijkt waar je zelf de hoofdrol in speelt. Maar film-emoties zijn niet echt. Terwijl ze dat nu wel moeten zijn. Dit gebeurt écht. Ons kindje kan veel te vroeg geboren worden met mogelijke gevolgen. –
Wat ik misschien wel het moeilijkste vind ik de gedachte dat ik weer geen normale zwangerschap heb. Verder dan 26+3 durfde ik niet te kijken. Vanaf week 27 durfde ik (iets) te gaan genieten. We aten taart, planden een 3D-echo, ik zou foto’s van m’n buik laten maken. Ik had eindelijk een echt buikje. Het leek alsof het nu zou beginnen. Vijf hele dagen lang. Want op donderdag spatte die droom uiteen. Leek het alsof ik zou kunnen gaan bevallen. Gelukkig was dat niet zo. Maar ik zal de rest van deze zwangerschap rustig aan moeten blijven doen.

Geen Negenmaandenbeurs, geen We Are Pregnant, geen rondje shoppen in Den Bosch stiekem alleen om mijn buik te laten zien. Het voelt alsof mijn zwangerschap wéé wordt afgepakt. Want de eerste is me al afgenomen. Ik voel me boos! (verder in comments)

Geef een reactie