IG-post January 25, 2019 at 09:41PM

Lig je in het ziekenhuis, krijg je huiswerk. Alsof je nog niet zielig genoeg bent 😉 Nee hoor geintje. Dit kreeg ik vandaag van onze lieve verpleegkundige. Om mezelf mee bezig te houden en niet teveel te gaan piekeren. Fijn. Want het blijft een achtbaan, een heel vermoeiende achtbaanrit.

Vandaag begon rustig. De ochtendronde betekent onderzoeken (CTG, temperatuur en bloeddruk opnemen) en vervolgens ontbijt. Daarna hebben we, volgens mij, weinig gedaan. Bedacht dat we écht in een ziekenhuis wakker zijn geworden. Daan heeft wat gewerkt. Niet veel bijzonders. Maar vanmiddag was drukker. Gesprek met een psycholoog om even te kijken hoe het met ons gaat. Gesprek met een neonatoloog om de kansen van ons kindje te bespreken mocht Kleine nu geboren worden. Rondleiding over de NICU, voor het geval dat. Tussendoor nog een extra CTG en de tweede dosis longrijping en weeënremmers.

Nadat dit achter de rug was heb ik wat gegeten, terwijl Daan even naar huis is gegaan. Om extra spulletjes te pakken, even te douchen en Moos te knuffelen. Ik was jaloers! Maar ik weet ook dat dit voor mij de beste plaats is om te zijn. Dus ik leg me erbij neer. Gelukkig zijn mijn schoonouders toen langs geweest en hebben ze gezellig met me gekletst. Vervolgens wat telefoontjes gepleegd en dan is de dag alweer grotendeels voorbij. Ik denk (en hoop!) dat ik vannacht beter zal slapen dan gisteren. Ik ben KAPOT. Wat zijn indrukken toch vermoeiend…

Zoals beloofd weer een heel saaie update dus. Mijn situatie lijkt stabiel te zijn. Ik voel Kleine bewegen, heb opvliegers van de weeënremmers en mijn buik voelt rustig. Het voelt goed. Maar we leven van moment tot moment. Ik wil niks jinxen. Morgen weer een dag. Mét Kleine in mijn buik, hopelijk. Die heeft nog buikarrest voor de komende tijd 😂

Geef een reactie